مقام امن و می بی‌غش و رفیق شفیق
شماره 198 از ۴۹۵ در دفتر
مقام امن و می بی‌غش و رفیق شفيقگرت مدام ميسر شود زهی توفيق
مقام امن و می بی‌غش و رفیق شفيقگرت مدام ميسر شود زهی توفيق
جهان و کار جهان جمله هيچ (در) بر هيچ استهزار بار من اين نکته کرده‌ام تحقيق
جهان و کار جهان جمله هيچ (در) بر هيچ استهزار بار من اين نکته کرده‌ام تحقيق
دريغ و درد که تا اين زمان ندانستمکه کيميای سعادت رفيق بود رفيق
دريغ و درد که تا اين زمان ندانستمکه کيميای سعادت رفيق بود رفيق
به مأمنی رو و فرصت شمر غنيمت (عمر) وقت(به هوش باش و غنیمت شمار فرصت عمر)
به مأمنی رو و فرصت شمر غنيمت (عمر) وقت(به هوش باش و غنیمت شمار فرصت عمر)
که در کمينگه عمرند قاطعان طريقبيا که توبه ز لعل نگار و خنده‌ی جام
که در کمينگه عمرند قاطعان طريقبيا که توبه ز لعل نگار و خنده‌ی جام
حکايتی(تصوری)ست که عقلش نمی‌کند تصديقاگر چه موی ميانت به چون منی نرسد
حکايتی(تصوری)ست که عقلش نمی‌کند تصديقاگر چه موی ميانت به چون منی نرسد
خوش است خاطرم از فکر اين خيال دقيقحلاوتی (ملاحتی) که تو را در چه زنخدان است
خوش است خاطرم از فکر اين خيال دقيقحلاوتی (ملاحتی) که تو را در چه زنخدان است
به کنه آن نرسد صد هزار فکر عميقاگر به رنگ عقيقی (است) شد اشک من چه عجب
به کنه آن نرسد صد هزار فکر عميقاگر به رنگ عقيقی (است) شد اشک من چه عجب
که مهر خاتم لعل تو هست همچو عقيق*(که مهر خاتم چشمم لبی‌ست همچو عقیق)
که مهر خاتم لعل تو هست همچو عقيق*(که مهر خاتم چشمم لبی‌ست همچو عقیق)
کجاست اهل دلی تا کند دلالت خیرکه ما به دوست نبردیم ره به هیچ طریق
کجاست اهل دلی تا کند دلالت خیرکه ما به دوست نبردیم ره به هیچ طریق
به خنده گفت که حافظ غلام طبع توامببين که تا به چه حدم همی‌کند تحميق
به خنده گفت که حافظ غلام طبع توامببين که تا به چه حدم همی‌کند تحميق