پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم

شماره 168 از ۴۹۵ در دفتر

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم؟لطف‌ها می‌کنی ای خاک درت تاج سرم
دلبرا بنده نوازيت که آموخت؟ بگویکه من اين ظن به رقيبان تو هرگز نبرم
همتم بدرقه‌ی راه کن ای طاير قدسکه دراز است ره مقصد و من نوسفرم
ای نسيم سحری بندگی من برسانکه (گو) فراموش مکن وقت دعای سحرم
(راه خلوتگه خاصم بنما تا زین پسمی خورم با تو دیگر غم دنیا نخورم)
خرم آن روز کز اين مرحله بربندم (رخت) بارو از سر کوی تو پرسند رفيقان خبرم
حافظا شايد اگر در طلب گوهر وصلديده دريا کنم از اشک و در او غوطه خورم
پايه‌ی نظم بلند است و جهان گير بگوتا کند پادشه بحر دهان پرگهرم