پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

می‌دمد صبح و کله بسته سحاب

شماره 483 از ۴۹۵ در دفتر

مي دمد صبح و کله بست سحابالصبوح الصبوح يا اصحاب
مي چکد ژاله بر رخ لالهالمدام المدام يا احباب
مي وزد از چمن نسيم بهشتهان بنوشيد دم به دم مي ناب
تخت زمرد زده است گل به چمنراح چون لعل آتشين درياب
در ميخانه بسته اند دگرافتتح يا مفتح الابواب
اين چنين موسمي عجب باشدکه ببندند ميکده به شتاب
لب و دندانت را حقوق نمکهست بر جان و سينه هاي کباب
بر رخ ساقي پري پيکرهمچو حافظ بنوش باده ناب