پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

می‌سوزم از فراقت روی از جفا بگردان

شماره 112 از ۴۹۵ در دفتر

می‌سوزم از فراقت روی از جفا بگردانهجران بلای ما شد يا رب بلا بگردان
مه جلوه می‌نمايد بر سبزخنگ گردونتا او به سر درآيد بر رخش پا بگردان
مرغول را برافشان يعنی به رغم سنبلگرد چمن بخوری همچون صبا بگردان
يغمای عقل و دين را بيرون خرام سرمستدر سر کلاه بشکن در بر قبا بگردان
ای نور چشم مستان در عين انتظارمچنگ حزين و جامی بنواز يا بگردان
دوران همی‌نويسد بر عارضش خطی خوشيارب نوشته‌ی بد از يار ما بگردان
حافظ ز خوبرويان بختت جز اين قدر نيستگر نيستت رضایی حکم قضا بگردان