پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

نفس برآمد و کام از تو برنمی‌آید

شماره 259 از ۴۹۵ در دفتر

نفس برآمد و کام از تو برنمی‌آيدفغان که بخت من از خواب درنمی‌آيد
صبا به چشم من انداخت خاکی از کوی(ت)ش(چنان به حسرت خاک در تو می‌میرم)
که آب زندگيم در نظر نمی‌آيدقد بلند تو را تا به بر نمی‌گيرم
درخت کام و مرادم به بر نمی‌آيددر اين خيال به سر شد زمان عمر و هنوز
بلای زلف (درازت) سياهت به سر نمی‌آيدمقيم زلف تو شد دل که خوش سوادی ديد
وز آن غريب بلاکش خبر نمی‌آيدز شست صدق گشادم هزار تير دعا
ولی چه سود يکی کارگر نمی‌آيدکمینه شرط وفا ترک سر بود حافظ
برو اگر ز تو این کار برنمی‌آیدابیاتی که در این تصحیح نیاورده‌ایم
ز بس که شد دل حافظ رميده از همه‌کسکنون ز حلقه‌ی زلفت به در نمی‌آيد
بسم حکايت دل هست با نسيم سحرولی به بخت من امشب سحر نمی‌آيد
(فدای دوست نکردیم عمر و مال و دریغکه کار عشق ز ما اینقدر نمی‌آید)
مگر به روی دلارای يار ما ور نیبه هيچ وجه دگر کار برنمی‌آيد