پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

شماره 337 از ۴۹۵ در دفتر

نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشدای بسا خرقه که (شایسته) مستوجب آتش باشد
صوفی ما که ز ورد سحری مست شدیشامگاهش نگران باش که سرخوش باشد
خط ساقی گر از اين گونه زند نقش بر آبای بسا رخ که به خونابه منقش باشد
ناز پرورد تنعم نبرد راه به دوستعاشقی شيوه‌ی رندان بلاکش باشد
خوش بود گر محک تجربه آيد به ميانتا سيه‌روی شود هر که در او غش باشد
غم دنیی دنی چند خوری؟ باده (بخواه) بخورحيف باشد دل دانا که مشوش باشد
دلق و سجاده‌ی حافظ ببرد باده‌فروشگر شرابش ز کف ساقی مهوش باشد