پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

نماز شام غریبان چو گریه آغازم

شماره 163 از ۴۹۵ در دفتر

نماز شام غريبان چو گريه آغازمبه مويه‌های غريبانه قصه پردازم
به ياد يار و ديار آن چنان بگريم زارکه از جهان ره و رسم سفر براندازم
من از ديار حبيبم نه از بلاد غريبمهيمنا به رفيقان خود رسان بازم
خدای را مددی ای رفیق ره تا منبه کوی ميکده ديگر علم برافرازم
خرد ز پيری من کی حساب برگيردکه باز با صنمی طفل عشق می‌بازم
بجز صبا و شمالم نمی‌شناسد کسعزيز من که بجز باد نيست همرازم
هوای منزل يار آب زندگانی ماستصبا بيار نسيمی ز خاک شيرازم
سرشکم آمد و رازم بگفت رو در رویشکايت از که کنم خانگی‌ست غمازم
ز چنگ زهره شنيدم که صبحدم می‌گفتمریدحافظ خوش‌لهجه‌ی خوش‌آوازم