پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

نه هرکه چهره برافروخت دلبری داند

شماره 319 از ۴۹۵ در دفتر

نه هر که چهره برافروخت دلبری داندنه هر که آينه سازد سکندری داند
نه هر که طرف کله کج نهاد و تند نشستکلاه‌داری و آيين سروری داند
هزار نکته‌ی باريکتر ز مو اينجاستنه هر که سر بتراشد قلندری داند
وفا و عهد نکو باشد ار بياموزیوگرنه هر که تو بينی ستمگری داند
به قد و چهره هر آن کس که شاه خوبان شدجهان بگيرد اگر دادگستری داند
مدار نقطه‌ی بينش ز خال توست مراکه قدر گوهر يکدانه جوهری داند
بباختم دل ديوانه و ندانستمکه آدمی‌بچه‌ای شيوه‌ی پری داند
غلام همت آن رند عافيت سوزمکه در گداصفتی کيمياگری داند
تو بندگی چو گدايان به شرط مزد مکنکه دوست خود روش بنده‌پروری داند
ز شعر دلکش حافظ کسی بود آگاهکه لطف طبع و سخن گفتن دری داند