پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

شماره 368 از ۴۹۵ در دفتر

نيست در شهر نگاری که دل ما ببردبختم ار يار شود رختم از اين جا ببرد
کو حريفی کش سرمست که پيش کرمشعاشق سوخته‌دل نام تمنا ببرد
باغبانا ز خزان بی‌خبرت می‌بينمآه از آن روز که بادت گل رعنا ببرد
رهزن دهر نخفته‌ست مشو ايمن از اواگر امروز نبرده‌ست که (به) فردا ببرد
در خيال اين همه لعبت به هوس می‌بازمبو که صاحب‌نظری نام تماشا ببرد
علم و فضلی که به چل سال (به دست آوردم) دلم جمع آوردترسم آن نرگس مستانه به يغما ببرد
بانگ گاوی چه صدا بازدهد عشوه مخر(سحر با معجزه پهلو نزند فارغ باش)
سامری کيست که دست از يد بيضا ببردجام مينایی می سد ره تنگدلی‌ست
منه از دست که سيل غمت از جا ببردراه عشق ار چه کمينگاه کمانداران است
هر که دانسته رود صرفه ز اعدا ببردحافظ از جان طلبد غمزه مستانه يار
خانه از غير بپرداز و بهل تا ببرد