پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

هر آن کو خـاطر مجموع و یار نازنین دارد

شماره 375 از ۴۹۵ در دفتر

هر آن کو خاطر مجموع و يار نازنين داردسعادت همدم او گشت و دولت همنشين دارد
حريم عشق را درگه بسی بالاتر از عقل استکسی آن آستان بوسد که جان در آستين دارد
دهان تنگ شيرينت مگر ملک (مُهر) سليمان استکه نقش خاتم لعلش جهان زير نگين دارد
لب لعل و خط مشکين چو آنش هست و اينش هست(لب لعل و خط مشکین چو آنش نیست جانش نیست)
بنازم دلبر خود را که حسنش آن و اين داردبه خواری منگر ای منعم ضعيفان و نحيفان را
که صدر مجلس عشرت (عزت) گدای (فقیر) رهنشين داردچو بر روی زمين باشی توانايی غنيمت دان
که دوران ناتوانی‌ها بسی زير زمين داردبلاگردان جان و تن دعای مستمندان است
که بيند خير از آن خرمن که ننگ از خوشه‌چين داردصبا از عشق من رمزی بگو با آن شه خوبان
که صد جمشيد و کيخسرو غلام کمترين داردو گر گويد نمی‌خواهم چو حافظ عاشق مفلس
بگوييدش که سلطان هم گدای (سلطانی گدایی) همنشين دارد