پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

شماره 339 از ۴۹۵ در دفتر

هر که را با خط سبزت سر سودا باشدپای از (اين) دايره بيرون ننهد تا باشد
من چو از خاک لحد لاله صفت برخيزمداغ سودای توام سر سويدا باشد
تو خود ای گوهر يک دانه کجایی آخر(تا کی ای گوهر یکدانه روا خواهی داشت)
کز غمت ديده‌ی مردم همه دريا باشداز بن هر مژه‌ام آب روان است بيا
اگرت ميل لب جوی و تماشا باشدچون گل و می (چون دل من) دمی از پرده برون آی و درآی
که دگرباره ملاقات نه پيدا باشدظل ممدود خم زلف توام بر سر باد
کاندر اين سايه قرار دل شيدا باشدچشمت از ناز به حافظ نکند ميل آری
سرگرانی صفت نرگس رعنا باشد