پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

همای اوج سعادت به دام ما افتد

شماره 382 از ۴۹۵ در دفتر

همای اوج (برج) سعادت به دام ما افتداگر تو را گذری بر مقام ما افتد
حباب‌وار براندازم از نشاط کلاهاگر ز روی تو عکسی به جام ما افتد
شبی که ماه مراد از افق (طلوع کند) شود طالعبود که پرتو نوری به بام ما افتد؟
به بارگاه تو چون باد را نباشد بارکی اتفاق مجال سلام ما افتد
(ملوک را چو ره خاکبوس آن در نیستکی التفات به حال سلام ما افتد)
چو جان فدای لبت شد خيال می‌بستمکه قطره‌ای ز زلالش به کام ما افتد
خيال زلف تو گفتا که جان وسيله مسازکز اين شکار فراوان به دام ما افتد
به نااميدی از اين در مرو بزن فالیبود که قرعه‌ی دولت به نام ما افتد
ز خاک کوی تو هر (دم) گه که دم زند حافظنسيم گلشن جان در مشام ما افتد