پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

هواخواه توام جانا و می‌دانم که می‌دانی

شماره 22 از ۴۹۵ در دفتر

هواخواه توام جانا و می‌دانم که می‌دانیکه هم ناديده می‌بينی و هم ننوشته می‌خوانی
ملامتگو چه دريابد ميان عاشق و معشوق؟نبيند چشم نابينا خصوص اسرار پنهانی
بيفشان زلف و صوفی را به پابازی و رقص آورکه از هر رقعه‌ی دلقش هزاران بت بيافشانی
گشاد کار مشتاقان در آن ابروی دلبند استخدا را يک نفس بنشين گره بگشا ز پيشانی
ملک در سجده‌ی آدم زمين‌بوس تو نيت کردکه در حسن تو لطفی ديد بيش از حد انسانی
خم زلفت به‌نام‌ایزد کنون مجموعه‌ی دلهاستمباد اين جمع را يا رب غم از باد پريشانی
دريغا عيش شبگيری که در خواب سحر بگذشتندانی قدر وقت ای دل مگر وقتی که درمانی
ملول از همرهان بودن طريق کاروانی نيستبکش دشواری منزل به ياد عهد آسانی
خيال چنبر زلفش فريبت می‌دهد حافظنگر تا حلقه‌ی اقبال ناممکن نجنبانی