پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

وصال او ز عمر جاودان به

شماره 77 از ۴۹۵ در دفتر

وصال او ز عمر جاودان بهخداوندا مرا آن ده که آن به
به شمشيرم زد و با کس نگفتمکه راز دوست از دشمن نهان به
به داغ بندگی مردن بر اين دربه جان او که از ملک جهان به
خدا را از طبيب من بپرسيدکه آخر کی شود اين ناتوان به
گلی کان پايمال سرو ما گشتبود خاکش ز خون ارغوان به
به خلدم دعوت ای زاهد مفرماکه اين سيب زنخ زان بوستان به
دلا دايم گدای کوی او باشبه حکم آن که دولت جاودان به
جوانا سر متاب از پند پيرانکه رای پير از بخت جوان به
شبی می‌گفت حافظ کس نديده‌ستز مرواريد گوشم در جهان به