پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

پیرانه‌سرم عشق جوانی به سر افتاد

شماره 386 از ۴۹۵ در دفتر

پيرانه‌سرم عشق جوانی به سر افتادوان راز که در دل بنهفتم به در افتاد
از راه نظر مرغ دلم گشت هواگيرای ديده نگه کن که به دام که درافتاد
دردا که از آن آهوی مشکين سيه‌چشمچون نافه بسی خون دلم در جگر افتاد
از رهگذر خاک سر کوی شما بودهر نافه که در دست نسيم سحر افتاد
مژگان تو تا تيغ جهان‌گير برآوردبس کشته‌ی دل‌زنده که بر يکدگر افتاد
بس تجربه کرديم در اين دير مکافاتبا دردکشان هر که درافتاد برافتاد
گر جان بدهد سنگِ سيه، لعل نگرددبا طينت اصلی چه کند بدگهر افتاد
حافظ که سر زلف بتان دست‌کشش بودبس طرفه حريفی‌ست کش اکنون به سر افتاد