پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

چل سال رفت و بیش که من لاف می‌زنم

شماره 153 از ۴۹۵ در دفتر

چل سال رفت و بیش که من لاف می‌زنمکز چاکران پير مغان کمترين منم
هرگز به يمن عاطفت پير می‌فروشساغر تهی نشد ز می صاف روشنم
از جاه عشق و دولت رندان پاکبازپيوسته صدر مصطبه‌ها بود مسکنم
در شأن من به دردکشی ظن بد مبرکآلوده گشت جامه ولی پاکدامنم
شهباز دست پادشهم اين چه حالت استکز ياد برده‌اند هوای نشيمنم؟
حيف است بلبلی چو من اکنون در اين قفسبا اين لسان عذب که خامش چو سوسنم
آب و هوای فارس عجب سفله‌پرور استکو همرهی که خيمه از اين خاک برکنم
حافظ به زير خرقه قدح تا به کی کشی؟در بزم خواجه پرده ز کارت برافکنم
تورانشه خجسته که در من يزيد فضلشد منت مواهب او طوق گردنم