چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست
شماره 474 از ۴۹۵ در دفتر
چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاستسخن‌شناس نه‌ای جان من خطا اين جاست
چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاستسخن‌شناس نه‌ای جان من خطا اين جاست
سرم به دنيی و عقبی فرو نمی‌آيدتبارک الله از اين فتنه‌ها که در سر ماست
سرم به دنيی و عقبی فرو نمی‌آيدتبارک الله از اين فتنه‌ها که در سر ماست
در اندرون من خسته‌دل ندانم کيستکه من خموشم و او در فغان و در غوغاست
در اندرون من خسته‌دل ندانم کيستکه من خموشم و او در فغان و در غوغاست
دلم ز پرده برون شد کجايی ای مطرببنال هان که از اين پرده کار ما به نواست
دلم ز پرده برون شد کجايی ای مطرببنال هان که از اين پرده کار ما به نواست
مرا به کار جهان هرگز التفات نبودرخ تو در نظر من چنين خوشش آراست
مرا به کار جهان هرگز التفات نبودرخ تو در نظر من چنين خوشش آراست
نخفته‌ام ز خيالی که می‌پزد دل منخمار صدشبه دارم شرابخانه کجاست
نخفته‌ام ز خيالی که می‌پزد دل منخمار صدشبه دارم شرابخانه کجاست
چنين که صومعه آلوده شد ز خون دلمگرم به باده بشوييد حق به دست شماست
چنين که صومعه آلوده شد ز خون دلمگرم به باده بشوييد حق به دست شماست
از آن به دير مغانم عزيز می‌دارندکه آتشی که نميرد، هميشه در دل ماست
از آن به دير مغانم عزيز می‌دارندکه آتشی که نميرد، هميشه در دل ماست
چه ساز بود که در پرده می‌زد آن مطربکه رفت عمر و هنوزم دماغ پر ز هواست
چه ساز بود که در پرده می‌زد آن مطربکه رفت عمر و هنوزم دماغ پر ز هواست
ندای عشق تو دوشم در اندرون دادندفضای سينه حافظ هنوز پر ز صداست
ندای عشق تو دوشم در اندرون دادندفضای سينه حافظ هنوز پر ز صداست