پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

چو دست در سر زلفش زنم به تاب رود

شماره 275 از ۴۹۵ در دفتر

چو دست (در) بر سر زلفش زنم به تاب رودور آشتی طلبم با سر عتاب رود
چو ماه نو ره (نظارگان بیچاره) بيچارگان نظارهزند به گوشه‌ی ابرو و در نقاب رود
شب شراب خرابم کند به بيداریوگر به روز (حکایت) شکايت کنم به خواب رود
طريق عشق پرآشوب و (آفت) فتنه است ای دلبيفتد آن که در اين راه با شتاب رود
حباب را چو فتد باد نخوت اندر سرکلاه‌داريش اندر سر شراب رود
گدایی در جانان به سلطنت مفروشکسی ز سايه‌ی اين در به آفتاب رود
سواد نامه‌ی موی سياه چون طی شدبياض کم نشود (ور) گر صد انتخاب رود
(دلا چو پیر شدی، حسن و نازکی مفروشکه این معامله در عالم شباب رود)
حجاب راه تویی حافظ از ميان برخيزخوشا کسی که در اين راه بی‌حجاب رود