چو گل هر دم به بویت جامه بر تن
شماره 107 از ۴۹۵ در دفتر
چو گل هر دم به بويت جامه در تنکنم چاک از گريبان تا به دامن
چو گل هر دم به بويت جامه در تنکنم چاک از گريبان تا به دامن
تنت را ديد گل گویی که در باغچو مستان جامه را بدريد بر تن
تنت را ديد گل گویی که در باغچو مستان جامه را بدريد بر تن
تنت در جامه چون در جام بادهدلت در سينه چون در سيم آهن
تنت در جامه چون در جام بادهدلت در سينه چون در سيم آهن
من از دست غمت مشکل برم جانولی دل را تو آسان بردی از من
من از دست غمت مشکل برم جانولی دل را تو آسان بردی از من
به قول دشمنان برگشتی از دوستنگردد هيچ کس با دوست دشمن
به قول دشمنان برگشتی از دوستنگردد هيچ کس با دوست دشمن
دلم را مشکن و در پا ميندازکه دارد در سر زلف تو مسکن
دلم را مشکن و در پا ميندازکه دارد در سر زلف تو مسکن
مکن کز سينه‌ام آه جگرسوزبرآيد همچو دود از راه روزن
مکن کز سينه‌ام آه جگرسوزبرآيد همچو دود از راه روزن
چو دل در زلف تو بسته‌ست حافظبدين‌سان کار او در پا ميفکن
چو دل در زلف تو بسته‌ست حافظبدين‌سان کار او در پا ميفکن
ببار ای شمع اشک از چشم خونينکه شد سوز دلت بر خلق روشن
ببار ای شمع اشک از چشم خونينکه شد سوز دلت بر خلق روشن