پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

کنون که بر کفِ گل جامِ باده‌ی صاف است

شماره 452 از ۴۹۵ در دفتر

کنون که بر کفِ گل جامِ باده‌ی صاف استبه صد هزار زبان بلبلش در اوصاف است
بخواه دفترِ اشعار و راه صحرا گيرچه وقتِ مدرسه و بحثِ کشفِ کَشاف است
فقيه مدرسه دی مست بود و فتوا دادکه می حرام ولی به ز مال اوقاف است
به درد و صاف تو را حکم نيست، خوش (دم) درکشکه هر چه ساقیِ ما کرد (داد) عين الطاف است
ببُر ز خلق و ز عنقا قياس کار بگيرکه صيت گوشه‌نشينان ز قاف تا قاف است
حديث مدعيان و خيال همکارانهمان حکايت زردوز و بورياباف است
خموش حافظ و اين نکته‌های چون زر سرخنگاه دار که قلابِ شهر صَراف است