پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت

شماره 417 از ۴۹۵ در دفتر

کنون که می‌دمد از بوستان نسيم بهشتمن و شراب فرح‌بخش و يار حورسرشت
گدا چرا نزند لاف سلطنت امروزکه خيمه سايه‌ی ابر است و بزمگه لب کشت
چمن حکايت (به رمز در) ارديبهشت می‌گويدنه عاقل (عارف) است که نسيه خريد و نقد بهشت
به می عمارت دل (جان) کن که اين جهان خراببر آن سر است که از خاک ما بسازد خشت
وفا مجوی ز دشمن که پرتوی ندهدچو شمع صومعه افروزی از چراغ کنشت
مکن به نامه سياهی ملامت من مستکه آگه است که تقدير بر سرش چه نوشت
قدم دريغ مدار از جنازه حافظکه گر چه غرق گناه است می‌رود به بهشت