پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

شماره 328 از ۴۹۵ در دفتر

گداخت جان که شود کار دل تمام و نشدبسوختيم در اين آرزوی خام و نشد
به لابه (طنز) گفت شبی مير مجلس تو شومشدم به رغبت خويشش کمين غلام و نشد
پيام داد که خواهم نشست با رندانبشد به رندی و دردی‌کشيم نام و نشد
رواست در بر اگر می‌تپد کبوتر دلکه ديد در ره خود تاب و پيچ دام و نشد
بدان هوس که به مستی ببوسم آن لب لعلچه خون که در دلم افتاد همچو جام و نشد
به کوی عشق منه بی‌دليل راه قدمکه من به خويش نمودم صد اهتمام و نشد
فغان که در طلب گنج‌نامه‌ی مقصودشدم خراب جهانی ز غم تمام و نشد
دريغ و درد که در جست‌وجوی گنج حضوربسی شدم به گدایی بر کرام و نشد
هزار حيله برانگيخت حافظ از سر فکردر آن هوس که شود آن نگار رام و نشد