پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

گر بود عمر و به میخانه رسم بار دگر

شماره 244 از ۴۹۵ در دفتر

گر بود عمر (و) به ميخانه (روم) رسم بار دگربجز از خدمت رندان نکنم کار دگر
خرم آن روز که با ديده‌ی گريان برومتا زنم آب در ميکده يک بار دگر
معرفت نيست در اين قوم (خدایا) خدا را سببیتا برم گوهر خود را به خريدار دگر
يار اگر رفت و حق صحبت ديرين نشناختحاش لله که روم من ز پی يار دگر
گر مساعد شودم دايره‌ی چرخ کبودهم به دست آورمش باز به پرگار دگر
عافيت می‌طلبد خاطرم ار بگذارندغمزه‌ی شوخش و آن طره‌ی طرار دگر
راز سربسته‌ی ما بين که به دستان گفتندهر زمان با دف و نی بر سر بازار دگر
هر دم از درد بنالم که فلک هر ساعتکندم قصد دل ريش به آزار دگر
باز گويم نه در اين واقعه حافظ تنهاستغرقه گشتند در اين باديه بسيار دگر