پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

گر دست دهد خاک کف پای نگارم

شماره 171 از ۴۹۵ در دفتر

گر دست دهد خاک کف پای نگارمبر لوح بصر خط غباری بنگارم
بر بوی کنار تو شدم غرق و اميد استاز موج سرشکم که رساند به کنارم
پروانه‌ی او گر رسدم در طلب جانچون شمع همان دم به دمی جان بسپارم
امروز مکش سر ز وفای من و انديشزان شب که من از غم به دعا دست برآرم
زلفين (دراز) سياه تو به دلداری عشاقدادند قراری و ببردند قرارم
ای باد از آن باده نسيمی به من آورکان بوی شفا می‌دهد از رنج خمارم
گر قلب دلم را ننهد دوست عياریمن نقد روان در (پی‌اش) دمش از ديده شمارم
دامن مفشان از من خاکی که پس از (مرگ) منزين در نتواند که برد باد غبارم
حافظ لب لعلش چو مرا جان عزيز استعمری بود آن لحظه که جان را به لب آرم