پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت

شماره 413 از ۴۹۵ در دفتر

گر ز دست زلف مشکينت خطایی رفت رفتور ز هندوی شما بر ما جفایی رفت رفت
برق عشق ار خرمن (خرقه‌ی) پشمينه‌پوشی سوخت سوختجور شاهی کامران گر بر گدايی رفت رفت
در طريقت رنجش خاطر نباشد، می بيارهر کدورت را که بينی، چون صفايی رفت رفت
عشقبازی را تحمل بايد ای دل پای دارگر ملالی بود بود و گر خطايی رفت رفت
گر دلی از غمزه‌ی دلدار باری برد بردور ميان جان و جانان ماجرايی رفت رفت
از سخن‌چينان ملالت‌ها پديد آمد (آید) ولیگر ميان همنشينان ناسزايی رفت رفت
عيب حافظ گو مکن واعظ که رفت از خانقاهپای آزادی چه بندی گر به جايی رفت رفت