پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

گر می‌فروش حاجت رندان روا کند

شماره 310 از ۴۹۵ در دفتر

گر می‌فروش حاجت رندان رواکندگر می‌فروش حاجت رندان روا کند
ايزد گنه ببخشد و دفع بلا کندساقی به جام عدل بده باده تا گدا
غيرت نياورد که جهان پربلا کندحقا (که در زمان) کز اين غمان برسد مژده امان
گر سالکی به عهد امانت وفا کندگر رنج پيش (پیشت) آيد و گر راحت ای حکيم
نسبت مکن به غير که اينها خدا کنددر کارخانه‌ای که ره (علم و عقل) عقل و فضل نيست
فهم (وهم) ضعيف‌رای فضولی چرا کندمطرب بساز (عود) پرده که کس بی‌اجل نمرد
وان کو نه اين ترانه سرايد خطا کندما را که درد عشق و بلای خمار کشت
يا وصل دوست يا می صافی دوا کندجان رفت در سر می و حافظ به عشق سوخت
عيسی‌دمی کجاست که احيای ما کند