پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

گرم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم

شماره 140 از ۴۹۵ در دفتر

گرم از دست برخيزد که با دلدار بنشينمز جام وصل می نوشم ز باغ عيش گل چينم
شراب تلخ صوفی‌سوز بنيادم بخواهد بردلبم بر لب نه ای ساقی و بستان جان شيرينم
مگر ديوانه خواهم شد در اين سودا که شب تا روزسخن با ماه می‌گويم پری در خواب می‌بينم
لبت شکر به مستان داد و چشمت می به ميخوارانمنم کز غايت حرمان نه با آنم نه با اينم
چو هر خاکی که باد آورد فيضی برد از انعامتز حال بنده ياد آور که دولتخواه ديرينم
نه هر کو نقش نظمی زد کلامش دلپذير افتدتذرو طرفه من گيرم که چالاک است شاهينم
اگر باور نمی‌داری رو از صورتگر چين پرسکه مانی نسخه می‌خواهد ز نوک کلک مشکينم
رموز مستی و رندی ز من بشنو نه از حافظکه با جام و قدح هر دم نديم ماه و پروينم
وفاداری و حق‌گویی نه کار هر کسی باشدغلام آصف ثانی جلال الحق و الدينم