پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

شماره 482 از ۴۹۵ در دفتر

گفتم اي سلطان خوبان رحم کن بر اين غريبگفت در دنبال دل ره گم کند مسکين غريب
گفتمش مگذر زماني گفت معذورم بدارخانه پروردي چه تاب آرد غم چندين غريب
خفته بر سنجاب شاهي نازنيني را چه غمگر ز خار و خاره سازد بستر و بالين غريب
اي که در زنجير زلفت جاي چندين آشناستخوش فتاد آن خال مشکين بر رخ رنگين غريب
مي نمايد عکس مي در رنگ روي مه‌وشتهمچو برگ ارغوان بر صفحه نسرين غريب
بس غريب افتاده است آن مور خط گرد رختگر چه نبود در نگارستان خط مشکين غريب
گفتم اي شام غريبان طره شبرنگ تودر سحرگاهان حذر کن چون بنالد اين غريب
گفت حافظ آشنايان در مقام حيرتنددور نبود گر نشيند خسته و مسکين غريب