پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

گل در بر می بر کف و معشوق به کام است

شماره 450 از ۴۹۵ در دفتر

گل در بر و می بر کف و معشوق به کام استسلطان جهانم به چنين روز غلام است
گو شمع مياريد در اين جمع که امشبدر مجلس ما ماه رخ دوست تمام است
در مذهب ما باده حلال است وليکنبی روی تو ای سرو گل‌اندام حرام است
در مجلس ما عطر مياميز که ما راهر دم ز سر زلف تو خوش‌بوی مشام است
(هر لحظه ز گیسوی)گوشم همه بر قول نی و نغمه چنگ است
چشمم همه بر لعل لب و گردش جام استای چاشنی قند مگو هیچ ز شکر
(از چاشنی قند مگو هيچ و ز شکر )زان رو که مرا از لب شيرين تو کام است
تا گنج غمت در دل ويرانه مقيم استهمواره مرا کنج خرابات مقام است
از ننگ چه گویی که مرا نام ز ننگ استوز نام چه پرسی که مرا ننگ ز نام است
ميخواره و سرگشته و رنديم و نظربازوان کس که چو ما نيست در اين شهر کدام است
با محتسبم عيب مگوييد که او نيزپيوسته چو ما در طلب عيش مدام است
حافظ منشين بی می و معشوق زمانیکايام گل و ياسمن و عيد صيام است