پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

گلبرگ را ز سنبل مشکین نقاب کن

شماره 101 از ۴۹۵ در دفتر

گلبرگ را ز سنبل مشکين نقاب کنوانگه نقاب درکش و عالم خراب کن
بفشان عرق ز چهره و اطراف باغ راچون شيشه‌های ديده‌ی ما پرگلاب کن
ايام گل چو عمر به رفتن شتاب کردساقی به دور باده‌ی گلگون شتاب کن
بگشا به شيوه‌‌، نرگسِ پرخوابِ مست راو از رشک، چشمِ نرگسِ رعنا به خواب کن
بوی بنفشه بشنو و زلف نگار گيربنگر به رنگ لاله و عزم شراب کن
زآنجا که رسم و عادت عاشق‌کشی توستبا دشمنان قدح کش و با ما عتاب کن
همچون حباب ديده به روی قدح گشایوين خانه را قياس اساس از حباب کن
حافظ وصال می‌طلبد از ره دعايا رب دعای خسته‌دلان مستجاب کن