پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

یا مبسما یحاکی درجا من اللعالی

شماره 34 از ۴۹۵ در دفتر

يا مُبسِماً يُحاکي دُرجاً مِن اللّآلييا رب چه درخور آمد گِردش خط هلالی
حالی خيال وصلت خوش می‌دهد فريبمتا خود چه نقش بازد اين صورت خيالی
می ده که گر چه گشتم نامه‌سياه عالمنوميد کی توان بود از لطف لايزالی
ساقی بيار جامی و از خلوتم برون کشتا در به در بگردم قلاش و لاابالی
از چار چيز مگذر گر عاقلی و زيرکامن و شراب بی‌غش، معشوق و جای خالی
چون نيست نقش دوران در هيچ حال ثابتحافظ مکن شکايت تا می خوريم حالی
صافی‌ست جام خاطر در دور آصف عهدقُم فَاسقِني رَحيقاً اَصفيٰ مِن الزُّلالي
المُلکُ قَد تَباهي مِن جَدَّه و جِدِّهيا رب که جاودان باد اين قدر و اين معالی
مسندفروز دولت کان شکوه و شوکتبرهان ملک و ملت بونصر بوالمعالی