پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

یاد باد آنکه سر کوی توام منزل بود

شماره 289 از ۴۹۵ در دفتر

ياد باد آن که سر کوی توام منزل بودديده را روشنی از خاک درت حاصل بود
راست چون سوسن و گل از اثر صحبت (خاص) پاکبر زبان بود مرا آن چه تو را در دل بود
دل چو از پير خرد نقل معانی می‌کردعشق می‌گفت به شرح آن چه بر او مشکل بود
در دلم بود که بی‌دوست نباشم هرگزچه توان کرد که سعی من و دل باطل بود
دوش بر ياد حريفان به خرابات شدمخم می ديدم خون در دل و پا در گل بود
بس بگشتم که بپرسم سبب درد فراقمفتی عقل در اين مساله لايعقل بود
راستی خاتم فيروزه‌ی بواسحاقیخوش درخشيد ولی دولت مستعجل بود
آه از این جور و تطاول که در اين دامگه استآه از آن سوز و نيازی (ناز و تنعم) که در آن محفل بود
ديدی آن قهقهه‌ی کبک خرامان حافظکه ز سرپنجه‌ی شاهين قضا غافل بود؟