پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

یاد باد آنکه نهانت نظری با ما بود

شماره 292 از ۴۹۵ در دفتر

ياد باد آن که نهانت نظری با ما بودرقم مهر تو بر چهره‌ی ما پيدا بود
ياد باد آن که چو چشمت به عتابم می‌کشتمعجز عيسويت در لب شکرخا بود
ياد باد آن که صبوحی‌زده در مجلس انسجز من و يار نبوديم و خدا با ما بود
ياد باد آن که رخت شمع طرب می‌افروختوين دل سوخته پروانه‌ی ناپروا بود
ياد باد آن که در آن بزمگه خلق و ادبآن که او خنده‌ی مستانه زدی صهبا بود
ياد باد آن که چو ياقوت قدح خنده زدیدر ميان من و لعل تو حکايت‌ها بود
ياد باد آن که (مه من) نگارم چو کمر بربستیدر رکابش مه نو پيک جهان‌پيما بود
ياد باد آن که خرابات‌نشين بودم و مستوآنچه در مسجدم امروز کم است آن جا بود
ياد باد آن که به اصلاح شما می‌شد راستنظم هر گوهر ناسفته که حافظ را بود