یارب آن نوگل خندان که سپردی به منش
شماره 215 از ۴۹۵ در دفتر
يا رب (آن) اين نوگل خندان که سپردی به منشمی‌سپارم به تو از چشم حسود چمنش
يا رب (آن) اين نوگل خندان که سپردی به منشمی‌سپارم به تو از چشم حسود چمنش
گر چه از کوی وفا گشت به صد مرحله دوردور (دار) باد آفت دور (قمر) فلک از جان و تنش
گر چه از کوی وفا گشت به صد مرحله دوردور (دار) باد آفت دور (قمر) فلک از جان و تنش
گر به سرمنزل سلمی رسی ای باد (پیک) صباچشم دارم که سلامی برسانی ز منش
گر به سرمنزل سلمی رسی ای باد (پیک) صباچشم دارم که سلامی برسانی ز منش
به ادب نافه‌گشایی کن از آن زلف سياهجای دل‌های عزيز است به هم برمزنش
به ادب نافه‌گشایی کن از آن زلف سياهجای دل‌های عزيز است به هم برمزنش
گو دلم حق وفا (بر) با خط و خالت داردمحترم دار در آن طره‌ی عنبرشکنش
گو دلم حق وفا (بر) با خط و خالت داردمحترم دار در آن طره‌ی عنبرشکنش
در مقامی که به ياد لب او می نوشندسفله آن مست که باشد خبر از خويشتنش
در مقامی که به ياد لب او می نوشندسفله آن مست که باشد خبر از خويشتنش
عرض و مال از در ميخانه نشايد اندوختهر که اين آب خورد رخت به دريا فکنش
عرض و مال از در ميخانه نشايد اندوختهر که اين آب خورد رخت به دريا فکنش
هر که ترسد ز ملال انده عشقش نه حلالسر ما و قدمش يا لب ما و دهنش
هر که ترسد ز ملال انده عشقش نه حلالسر ما و قدمش يا لب ما و دهنش
شعر حافظ همه بيت‌الغزل معرفت استآفرين بر نفس دلکش و لطف سخنش
شعر حافظ همه بيت‌الغزل معرفت استآفرين بر نفس دلکش و لطف سخنش