پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

یارب سببی ساز که یارم به سلامت

شماره 407 از ۴۹۵ در دفتر

يا رب سببی ساز که يارم به سلامتبازآيد و برهاندم از بند (چنگ) ملامت
خاک ره آن يار سفرکرده بياريدتا چشم جهان‌بين کنمش جای اقامت
فرياد که از شش جهتم راه ببستندآن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت
امروز که در دست توام مرحمتی کنفردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت
ای آن که به تقرير و بيان دم زنی از عشقما با تو نداريم سخن خير و سلامت
درويش مکن ناله ز شمشير احباکاين طايفه از کشته ستانند غرامت
در خرقه زن آتش که خم ابروی ساقیبر می‌شکند گوشه محراب امامت
حاشا که من از جور و جفای تو بنالمبيداد لطيفان همه لطف است و کرامت
کوته نکند بحث سر زلف تو حافظپيوسته شد اين سلسله تا روز قيامت