پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

یوسف گمگشته بازآید به کنعان غم مخور

شماره 241 از ۴۹۵ در دفتر

يوسف گمگشته بازآيد به کنعان غم مخورکلبه‌ی احزان شود روزی گلستان غم مخور
ای (این) دل غمديده حالت (حالش) به شود دل بد مکنوين سر شوريده بازآيد به سامان غم مخور
گر بهار عمر باشد باز بر تخت چمنچتر گل در (بر) سر کشی ای مرغ خوشخوان غم مخور
دور گردون گر دو روزی بر مراد ما (نبود، نگشت) نرفتدايما يکسان نباشد حال (کار) دوران غم مخور
هان مشو نوميد چون واقف نه ای از سر غيبباشد اندر پرده بازی‌های پنهان غم مخور
ای دل ار سيل (بلا) فنا بنياد هستی برکندچون تو را نوح است کشتيبان ز طوفان غم مخور
در بيابان گر به (ز) شوق کعبه خواهی زد قدمسرزنش‌ها گر کند خار مغيلان غم مخور
گر چه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعيدهيچ راهی نيست کان را نيست پايان غم مخور
حال ما در فرقت جانان و ابرام رقيبجمله می‌داند خدای حال گردان غم مخور
حافظا در کنج فقر و خلوت شب‌های تارتا بود وردت دعا و درس قرآن غم مخور